تقدیم به تو که مرا در دادی تا خودت روشن بمانی
شیشه را پاک می کنم
زنی می اید در باران
و...
دنیا چه کوچک است از پشت شیشه غم گرفته من
امشب چشم هایم را
بتو عاریه می دهم
تا دنیا را
بهتر بنگری
............................................................................................
دستهایم برایت شعر می نویسد
اما توهرگز نخواهی خواند
اتش عشق در چشمانم غوطه می زند
ولی تو هرکز نخواهی دید
نه تو هرکزمرا نخواهی فهمید
ومن با این همه اندوه ازکنارت خواهم گذشت
وبازتو درگ نخواهی کرد
.....................................................................................