لیلا سلام 

اینک چیزی به وسعت یک انتظار ایا پایان می یابد ...؟ 

   قسمت را گریزی نیست ؟ اما چرادر ان هوای ابری ناگفته دل .مجال باریدن به این من خسته   رادادی       .ترس ازترشدن درخواب ترانه بود یا.....

   اصلا توبگودر های هوی رفتنت .دل توبرای سکوت دل من به اندازه یک پرواز فقط پروازتا سور ستاره ها    تنگ شد ...؟! حالا که رفته ای سکوت می کنم تا باورم شود که نیستی .تاباورم شود که مرده ام تا رود خانه ها به دریا امید ندهند که می ای .تا هیچ ماهی درجیبم تخم نگذارد .تا صدای سوت را بشنوم . تا جاذ به ی زمین را از چشمان توبدانم .ومعلق نشوم میان ستاره وتو .این سکوت چقدر وهم انگیزو بی پایان است .صدای خنده هایت .که همیشه قصه پرداز خیال است ...

دل دل نکن لیلا .!! من که به توگفتم <نه گفتن > تورا هیچ وقت به دل نگرفتم اصلا میدانی که من مدتها ست دیگر خیلی چیزهارا بدل نمی گیرم .تو می پرسی از کی ؟!

ازهمان لحظه ای که بال پرواز پروانه به جرم زیبا بودن . با سوزن سرد سخاوت اذ ین دفتر چه های سنگی شد وکسی برای غربت شان گریه که نه . لحظه ای سکوت هم نکرد . ازهمان زمان که سهم ماند ن های عاشقانه گریه های کودکانه شدوسهم رفتن های بی بهانه وخندهای زیرکانه گردید .به گمانم . گمان  کردی که فراموشم شد .

قرارم این بود که دیگر درابری ترین هوای د ست نوشته هایم هم بارانی نشوم. اما دست خودم که نیست ...؟ به بیکران ها فکرمی کنم دلم در هوای بارانی هوس پرواز دارد .به دور دست ها می نگرم تصویری از خنده هایت براسمان نیل گون نیلی رقم می خورد .به تو می نگرم محومی شوم حتی یادت هم مرا محو می کند ...

می دانی لیلا ! گاهی ادم می گرید بدون انکه چشمانش خیس شود .تنها علامت گریه تر شدن چشم نیست کسانیکه بی چشم خیس گریه می کنند ابری ترند سبک هم نمی شود دست دلشان می لرزند اشک هم نمی ریزند پس خیال شان ناراحت تراست .گاهی ادم ها اب می شود می سوزد بدون اینکه کسی جاری شد ن شان را بیبیند ویا سوختن شان را تما شا کند...

 اما حالا یک دل خوشی تازه پیدا کرده ام .دل خوشی تازه من به این قرار دل بیقرارم با تودر عالم رویا ست . نکند که درعالم خواب هم چشم انتظار بمانم .

لیلا ! تو که این دلخو شی تازه را ازمن نمی گیری ؟ ها ..........!!!